Kroki

 Krzak czerwony lśni

Oni milkną lśnieniem tym

Drzwi lekko skrzypią

...

 

Dzienniki

 

To było w maju na pewno

Bzy konwalie pierwsze truskawki

Ominęło Salem znane z procesów

Czarownice pokazały sumienie

Wyciągnięte na lewą stronę

Przez wszystkich ramię

Takie gardło przez które przepływa

Cała rzeka wrażeń

Merlin zapala papierosa

Nie rób tego nigdy.

Drugi prolog

Nadzieja

Las jest wieczny

Merlin wychodzi z lasu.

Salem. Stos

 

Te przeszklone ściany robią całą robotę

Ekscytuje się Merlin

Redukują zmarszczki czasu

Poprawiają jędrność całego domu

Schylaj się to zaniża framugi

Ostrzega Merlin stoi za mną

Wspiera w starzeniu mieszkania

Którego nie ma

Widmo ma w sobie jad żmii

By nie stać się twoim źródłem kompleksów

Czarownic jednak nie uratował jad żmii

Pokonał go stos.

Salem. Wejście

 

Tam głód obecności człowieka

Staje się wyczekiwanym deszczem

Otwieram skórę

Z pokorą przyjmuję nadejście.

Z "Merlin. Magia Salem"

 

Wprowadzenie

 

Książka „Merlin. Magia Salem” została zainicjowana wierszem „Merlin tłumaczy o co w życiu chodzi” w tomie „Moja przygoda z Merlin”.

Tam tańce czarownic rozerwały granice liter i przeniosły się w obszar pozostawiony na później.

Gdyby nie zgoda Merlin na drugi tom, być może powrót Merlin do lasu zakończyłby nie tylko rejs, ale i samo zaklęcie.

Zaklęcie jest jak klej w sztyfcie. Niby klei, ale nie zlepia.